Ciała płoną rozpalone
  Raz kolejny
  Ona prosi go o ciszę
  Gdy swój świat rozbierać ma
  To jest tak
  Gdy samice przybierają ciała węży
  Kiedy noc jest zapomnieniem
  Kiedy ciało wygrywa walkę o życie
  Ona przyszła tu na chwilę
  By zapomnieć coś
  Albo życie by odmienić
  Zatracić się
  Może wszystko jest w porządku
  Gdzieś tam jest dom
  Ale to jest tak szalone
  Z oczu zrywa sen
  Później kiedy kolor nieba
  Już rozbudza się
  Mordercą by się stała
  By zetrzeć z siebie brud
  Opętańczo krzyczą oczy
  Łomocze serce tak
  To na pewno ostatni raz
  Dom. Pusty dom
  Rano znów odszedł ktoś
  Na pewno ostatni raz
  Dzień i znowu noc
  I myśli te same szalone
  I ta sama bielizna
  Te same słowa
  Ten sam żar
  Inne męskie dłonie
  Na pewno ostatni raz.