Na dancingu tańczą goście
   Cygan na gitarze gra
   Otwarł serce swe na oścież
   Z ust melodia płynie ta
   Pod niebem chciałbym spać
   Z taborem chciałbym iść
   Lecz gościom muszę grać
   Co noc-jak dziś
  
   Patrzą goście na Cygana
   Podziwiają jego grę
   A on szepce: Ukochana
   Jak ja bardzo kocham cię
  
   Ty odjechałaś w świat
   Z tobą cygańska brać
   A ja zostałem sam
   I muszę grać
  
   Ach któż go zrozumieć zdoła
   Jego smutek jego żal
   Goście bawią się dookoła
   A on wciąż spogląda w dal
   O łkaj gitaro łkaj
   Płacz tak jak płaczę ja
   Serdecznym bólem łkaj
   Żałośnie łkaj
  
   Na dancingu gwar już ucichł
   Goście już rozeszli się
   Cygan swą gitarę rzucił
   I pomyślał; Iść czy nie
   I dokąd ja mam iść
   Co z sobą robić mam
   Jeśli na świecie już
   Zostałem sam
  
   Zrozumiała płacz gitara
   Zakwiliła skargę swą
   Zajęczała rozżalona
   Gdy wypadła jemu z rąk
   I nikt nie słyszał już
   Cygańskich skarg i łez
   Cygan na zawsze znikł
   Gitara też